با زمين كافى است اگر چه راه رفتن وماليدن صدق ننمايد . ولى براي پاك شدن كف پا وته كفش بهتر است پانزده قدم يا بيشتر راه بروند اگر چه به كمتر از پانزده قدم يا ماليدن پا به زمين ، عين نجاست بر طرف شود . ( 187 ) لازم نيست كف پا وته كفش نجس ، تر باشد بلكه اگر خشك هم باشد به وسيله راه رفتن پاك مىشود . ( 188 ) بعد از آن كه كف پا يا ته كفش نجس به راه رفتن پاك شد مقدارى از أطراف آن هم كه معمولا به گل آلوده مىشود پاك مىگردد . ( 189 ) كسى كه با دست وزانو راه مىرود ، اگر دست يا زانوى أو نجس شود ، با راه رفتن پاك مىگردد . وهم چنين است ته عصا وته پاى مصنوعى ونعل چهار پايان وچرخ اتومبيل وگارى ومانند اينها بنا بر اظهر . ( 190 ) اگر بعد از راه رفتن ، بو يا رنگ نجاست در كف پا يا ته كفش بماند اشكال ندارد ولى ذره هاى كوچك كه معلوم باشد اشكال دارد . ( 191 ) درون كفش ومقدارى از كف پا كه به زمين نمىرسد به واسطه راه رفتن پاك نمىشود ، ولى جورابى كه به جاى كفش از آن استفاده مىشود با راه رفتن پاك مىشود اگر چه جوراب از پوست درست نشده باشد . آفتاب ( 192 ) آفتاب با پنج شرط ، زمين وساختمان وچيزهايى مانند درب وپنجره كه در ساختمان به كار برده شده ، وهم چنين ميخى را كه به ديوار كوبيده اند پاك مىكند : 1 - چيز نجس به طورى تر باشد كه اگر چيز ديگرى به آن برسد تر شود ، پس اگر خشك باشد بايد به وسيله اى آن را تر كنند تا آفتاب خشك كند . 2 - اگر عين نجاست در آن چيز باشد پيش از تابيدن آفتاب آن را بر طرف كنند . 3 - چيزى از تابيدن آفتاب جلوگيرى نكند ، پس اگر آفتاب از پشت پرده يا ابر ومانند اينها بتابد وچيز نجس را خشك كند ، آن چيز پاك نمىشود ، ولى اگر ابر به قدرى نازك باشد كه از تابيدن آفتاب جلوگيرى نكند اشكال ندارد .